بورت اسید برای اندازه گیری مایعی که شیشه را خورده می کند و بورت پایه برای اندازه گیری معرف مایعی که باعث خوردگی لوله لاستیکی می شود استفاده می شود.
بورت اساسی ترین گیج در آنالیز تیتراسیون است. بورت مورد استفاده برای آنالیز ثابت دارای مشخصات مختلفی مانند 50 میلی لیتر و 25 میلی لیتر است. حداقل مقدار تقسیم آنها 0.1 میلیلیتر است و میتوان مقدار آن را 0.01 میلیلیتر تخمین زد.
علاوه بر این، میکرو بورت دارای حجم {{0}}}.050.5 میلی لیتر و میکرو بورت دارای حجم 0.050.5 میلی لیتر است. آنها اشکال مختلفی دارند.
با توجه به دستگاه های مختلف برای کنترل سرعت جریان محلول، بورت را می توان به نوع اسیدی و نوع بازی تقسیم کرد. انتهای پایینی بورت اسید مجهز به یک پیستون شیشه ای برای نگهداری محلول های اسیدی یا اکسید کننده است.
انتهای پایینی بورت پایه با یک لوله شیشه ای کوچک با یک لوله لاتکس متصل می شود. یک مهره شیشه ای در لوله لاتکس برای کنترل خروج محلول وجود دارد. لوله اصلی برای نگهداری محلول قلیایی و محلول غیر اکسید کننده استفاده می شود. مایع در دهان تیز پایینی در مقیاس نیست و مایع موجود در دهان تیز هنگام اندازه گیری یا تیتر کردن محلول نمی تواند تخلیه شود.
قبل از پر کردن بورت تمیز شده، دیواره داخلی بورت باید سه بار با محلول پر شود مرطوب شود و دوز آن به نوبه خود حدود 10 میلی لیتر، 5 میلی لیتر و 5 میلی لیتر است. برای بورت پر از محلول، بررسی کنید که آیا در انتهای پایین خروجی حباب وجود دارد یا خیر. در صورت وجود حباب، به موقع آنها را از بین ببرید.
روش به شرح زیر است: بورت را پایین آورده و آن را با زاویه 30 درجه کج کنید. برای لوله آزمایش اسید، پیستون را به سرعت با دست باز کنید (مکرراً برای چندین بار) تا محلول خارج شود و حباب ها از بین بروند. پس از برداشتن حباب های بالای مقیاس صفر، محلول عامل را به بوته اضافه کنید و سپس آن را در موقعیت علامت مقیاس صفر تنظیم کنید.